Vreugde en vrede cadeau

Op het einde van September stonden de Esdoorns in het park langs de Lieven De Keylaan in een stralend scharlakenrode herfsttooi. Wanneer ik er langs fietste en er naar keek, voelde ik me helemaal blij worden.
De kleur van bomen, vooral wanneer ze zo intens rood zijn, kunnen hart- verwarmend zijn. Zo kunnen ook de Iepen in oktober zó geel worden en ook de Ginkgo’s in november, dat het lijkt of het zomer is. Zó straalt het gouden licht over je heen. Als er dan een koude nacht is geweest, bedekt deze pracht de volgende morgen de straat en als je vroeg bent, kun je het geluk hebben over een gouden weg te mogen gaan! Als ik jong was, zou ik zeggen: ‘dat is vet’!

Ander vet

Zo heeft de Mercuurtuin ook weer een verrassing. In de achtertuin langs de rand van de stoep groeien sinds vorig jaar Vetplantjes. Ze breiden zich gestadig uit langs de rand. Ik kan me niet herinneren dat we ze daar hebben geplant. Ze zijn waarschijnlijk door vogels of de wind vanuit de bakken op het balkon daar terecht gekomen en ze hebben het erg naar hun zin langs de stenen. Ja, wat moeten Vetplanten in een kruidentuin? Ik heb er eens het een en ander op na gelezen, want van Vetplanten weet ik niet veel. Vetplanten of succulenten komen in allerlei plantenfamilies voor, zoals bij de Leliefamilie waar de Aloë’s en de Agave’s succulent zijn. Bij de Orchideeën, de IJskruiden, de Wolfsmelkachtigen en de Cactussen. Deze laatste familie bestaat zo goed als geheel uit Vetplanten. Dus bijna alle Cactussen zijn Vetplanten, maar niet elke Vetplant is een Cactus.

Vetplanten komen in alle landen van de wereld voor, van de evenaar tot aan de beide polen. Zo ook in de Mercuurtuin!
Succus is sap in het Latijn. Succulentus betekent sappig of vlezig.
Ze worden dus vet genoemd omdat ze saprijk zijn. Ze hebben sap- opsparende blaadjes of bladeren. Dus niet omdat ze zo interessant zijn, zoals de jeugd het woordje vet gebruikt. Maar eigenlijk zou ik de Vetplanten zelfs supervet willen noemen of zelfs cool, want ze hebben een

bijzondere uitstraling. Namelijk: rust, gelijkmatigheid, harmonie, ‘eeuwig leven’, maar ook wat eentonigheid. Wanneer ze groot zijn, zoals de Agave’s kunnen worden, zijn ze ook overweldigend.

De kruipende Vetplantjes, Sedum reflexum (Tripmadam) in de Mercuurtuin bloeien (nog) niet en hebben liggende en opgaande stelen met rondom groen-grijze sappige spitse blaadjes van ongeveer een halve centimeter lang. Ze liggen daar heel gedeisd, vredig zelfs. Die indruk geven ze mij! Heel wat anders als het Zeepkruid dat ernaast staat en met haar wortel- stokken het liefst de hele tuin in bezit wil nemen.

De Vetplantjes gaan zomer en winter door met rustig ‘er zijn’. Nou, ik vind ze eigenlijk een aanwinst voor de kruidentuin, zulke vredige, vette plant- jes. Echt vet!!

De Hopplant, waar ik in de vorige Nieuwsbrief over schreef, blijkt een mannelijk exemplaar. Hop zoekt vrouw!

Margreet Voorhoeve